Inloggen voor besloten content

Inloggen als lid is mogelijk door het invullen van het inlogformulier rechts. U krijgt dan toegang tot besloten content van de commissie.

Inloggen voor besloten content



vrijdag, 08 april 2016

Column 'Hoe recht weer onrecht wordt'

Columns, Print deze pagina: Print

De Rooy KolkmanDe Commissie CFD biedt via haar column persoonlijkheden uit de financiële branche een podium om met visie op recente ontwikkelingen en gebeurtenissen nader in te gaan.

Deze maand is Anja de Rooy-Kolkman gastcolumnist.
Anja is freelance juridisch adviseur en lid van de 'Raad van Advies' van CFD. In haar column vraagt Anja zich af 'In wat voor rechtsstaat leven wij?'.

Hoe recht weer onrecht wordt


In 2004 hebben 142 beleggers met bedragen variërend van € 25.000,- tot € 50.000,- samen acht en een half miljoen euro bijeengebracht in een commanditaire vennootschap. In juni 2012 begonnen meer dan honderd van deze beleggers een procedure om de beheerder van hun belegging af te zetten.

De man die het beheer voerde bleek niet te vertrouwen, zo constateerde de AFM reeds in 2010. De AFM gaf aan verder niets te kunnen doen omdat deze belegging niet onder AFM-toezicht viel. De rechter meende in 2012 dat er maar eens een onderzoek moest komen. Daar werkte de beheerder echter niet aan mee. Een accountant van een gerenommeerd kantoor trok zich terug omdat de beheerder het hem onmogelijk maakte een deugdelijk onderzoek te doen.

Het tweede kort geding
In mei 2013 stapten beleggers weer naar de rechter. De rechter vond ditmaal dat beleggers maar akkoord moesten gaan met de accountant van Ernst & Young die de beheerder graag als onderzoeker wilde en met wie de beheerder in januari 2013 daarover al afspraken had gemaakt.

De rechter stelde zelf de onderzoeksvragen vast en bepaalde dat de beheerder de kosten van het onderzoek zou moeten betalen. Het is dan juli 2013. De door de beheerder uitgezochte accountant van Ernst & Young neemt er de tijd voor. In het najaar staakt de accountant zijn onderzoek omdat zijn beroepsegels hem tot geheimhouding verplichten jegens zijn opdrachtgever, te weten de beheerder. De rechter besluit dat zij dan wel de ‘formele’ opdrachtgever zal zijn. Weer drie maanden later, we schrijven dan maart 2014, weigert de beheerder een nota van Ernst & Young voor het onderzoek te voldoen. Daarop staakt de accountant zijn werkzaamheden. De rechter oordeelt vervolgens dat nu er geen onderzoeksrapport ligt de beheerder niet weggestuurd kan worden.

Het arrest van het Gerechtshof Amsterdam
De beleggers zijn het niet eens met het vonnis van de rechter en gaan in hoger beroep. Op 29 maart 2016 wordt er arrest gewezen door het Gerechtshof Amsterdam (zaaknummer 200.154.487/01 KG). De beheerder moet dan per direct zijn bestuurs- en beheerstaken staken en gestaakt houden. Een Stichting Beheer krijgt de taak om het interim-bestuur te doen. Deze Stichting Beheer stuurt het arrest aan de Kamer van Koophandel, tezamen met de benodigde formulieren en wordt ingeschreven in het Handelsregister. Na vier jaar is er eindelijk recht gedaan. Zoals aan de Stichting Beheer in het arrest van 29 maart 2016 is opgedragen roept de Stichting Beheer vervolgens een vergadering van de beleggers bijeen waarop zij gaan stemmen over de vereffenaar. In de notariële akte uit 2004 is bepaald dat vennoten met meerderheid van stemmen deze vereffenaar aanwijzen.

De rechter in Assen negeert arrest, notariële akte en grondrecht
Dat zint de voormalig beheerder niet. Hij vraagt aan een paar beleggers die aan zijn kant staan om bij de rechtbank Assen een kort geding te beginnen tegen de Stichting Beheer om ondermeer de vergadering te verhinderen. De weggestuurde beheerder belooft alle proceskosten te betalen van degenen die hem helpen. Zelf wordt de weggestuurde beheerder ook eisende partij in dat kort geding. Op 20 april 2016 heeft de zitting plaats in de rechtbank Assen. Op 21 april wordt er in de late namiddag uitspraak gedaan. De voorzieningenrechter (zo heet de rechter in kort geding) verbiedt om de vergadering, die voor 22 april 2016 is opgeroepen, doorgang te laten vinden. Hij verbindt aan zijn verbod een stevige dwangsom. Tevens oordeelt hij dat de beleggers niet geheel zelf mogen bepalen wie de vereffenaar wordt. Dit ondanks dat de notariële akte dat recht aan beleggers geeft.

Conclusie?
Door dit vonnis van de rechtbank Assen van 21 april 2016 (zaaknummer C/19/114419/ KG ZA 16-64) kan het arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 29 maart 2016 (zaaknummer 200.154.487/01 KG), waarmee de meerderheid van beleggers na bijna vier jaar procederen in het gelijk werd gesteld, voorlopig niet worden uitgevoerd. Minstens even erg is dat de voorzieningenrechter in Assen het grondrecht van vergadering negeert en zelfs onder oplegging van een dwangsom verbiedt dat er vergaderd wordt. Het grondrecht van vergadering is vastgelegd in artikel 9 van de Grondwet, in artikel 20 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens en in artikel 11 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

In wat voor rechtsstaat leven wij?

 

Social Bookmarks

Reacties (0)

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast

Annuleren Reactie toevoegen...